Archeolodzy odkryli w Andaluzji sanktuarium przesilenia zimowego sprzed 2500 lat

Podczas badań archeologicznych realizowanych nieopodal miasta Jódar w Andaluzji w południowej Hiszpanii naukowcy odkryli monumentalną konstrukcję, która pochodzi ze starożytnych czasów. Jak informuje czasopismo archeologiczne „Complutum”, tym zidentyfikowanym zabytkiem jest sanktuarium przesilenia zimowego. Jak wykazało datowanie przeprowadzone przez naukowców zabytek ten liczy 2500 lat.

Sanktuarium przesilenia zimowego sprzed 2500 lat

Na terenie stanowiska archeologicznego, które znajduje się w pobliżu andaluzyjskiego miasta Jódar w Hiszpanii, przez naukowców zostało zidentyfikowane sanktuarium przesilenia zimowego sprzed 2500 lat. Starożytna świątynia ma formę wykonanego z kamienia kompleksu rytualnego, na który składają się liczne konstrukcje i budowle. Ten starożytny kompleks sakralny z Andaluzji miał związek z rytuałami i wierzeniami ludu Iberów, rdzennych mieszkańców Półwyspu Iberyjskiego, którzy oddawali cześć słońcu.

Pogańska świątynia solarna znajdowała się na wzgórzach prowincji Jaén. W centralnym punkcie tego miejsca kultu, które zostało nazwanego jako El Fontanar, znajduje się wysoki monolit mierzący ponad 5 metrów. Archeolodzy w rozmowie z mediami stwierdzili, iż jego wydłużona, pionowa część jest skierowana w stronę punktu, który charakteryzuje się tym, iż w momencie kiedy przypada najkrótszy dzień w roku, to właśnie tam wnosi się słońce, kiedy pojawia się na horyzoncie. Następuje to dokładnie corocznie w dniu przesilenia zimowego – to właśnie wówczas promień słońca przebija się przez szczyt kamienia i pada na pobliską skalną wnękę.

Kult solarny i święty związek małżeński bóstw

Sam kompleks solarnego kultu znajduje się na wzniesieniu, którego wysokość wynosi prawie 7 metrów. Wejście na teren tej świątyni ma kształt przypominający literę „V” – konstrukcja w formie tego znaku została przez badaczy uznana za symbol kobiecości. Skąd taka, a nie inna interpretacja tego elementu konstrukcyjnego?

Jak przekonują archeolodzy dużych rozmiarów głaz znajdujący się nad samym wejściem ma przypominać jajowody, natomiast położone w niższych częściach konstrukcji kamienie mają nadawać kontury odpowiadającej kobiecej anatomii. I tak w dniu przesilenia zimowego, a dokładnie w momencie wschodu słońca, cień kamienia symbolizującego męskość ma obejmować znaczną część podłoża i dotykać wówczas dolnej wnęki miejsca kultu, które kształtem ma odpowiadać kobiecym narządom płciowym.

Naukowcy opisują tę scenografię jako symboliczną konstrukcję zbudowaną w motywie hierogamii, czyli sakralnego aktu zawarcia małżeństwa przez parę bogów, tudzież reprezentujących ich kapłanów lub parę królewską. Czasem hierogamia była utożsamiana z aktem seksualnym. W symbolicznym wymiarze miała ona oznaczać połączenie dwóch sfer: niebiańskiej oraz ziemskiej. Taki, a nie inny układ tych elementów konstrukcyjnych w sanktuarium przesilenia zimowego z Jódar miał tym samym symbolizować święty związek pomiędzy mężczyznami i kobietami, a także mityczny rytuał płodności i odrodzenia, jaki miał łączyć solarnego herosa z boginią ziemi.

Marcin Jarzębski