Archeolodzy odkryli zaginioną osadę Majów

W położonym na Półwyspie Jukatan we wschodnim Meksyku stanie Quintana Roo przez archeologów została odkryta zaginiona osada Majów, która pochodzi z okresu klasycznego (lata 200–900 n.e.) w historii tej mezoamerykańskiej cywilizacji.  

Archeolodzy odkryli zaginioną osadę Majów

Zaginiona osada Majów ze stanu Quintana Roo jest kolejnym z licznych odkryć archeologicznych, jakie nastąpiły na skutek prewencyjnych prac badawczych, poprzedzających budowę kolejnych odcinków gigantycznego projektu infrastrukturalnego na Półwyspie Jukatan w postaci linii „Pociągu Majów” (Tren Maya).

Wiekowe ruiny najpewniej nie zostałyby jednak ujawnione, gdyby nie współpraca archeologów z mieszkańcami dużej gminy Othón P. Blanco, która znajduje się w południowej części stanu Quintana Roo. To właśnie mieszkańcy Othón P. Blanco wskazali badaczom potencjalną lokalizację ruin, które okazało się, że obejmują pozostałości wielkiej liczby budynków, z czego wiele z nich było pokaźnych rozmiarów oraz miało spektakularną formę.

Stanowisko archeologiczne El Jefeciño

Stanowisko archeologiczne na terenie którego to znajdują się ruiny tej zaginionej osady Majów zostało nazwane jako El Jefeciño. Zamieszkiwana w okresie klasycznym w historii Majów (lata 200–900 n.e.) osada obejmowała blisko 80 budowli, konstrukcji i struktur. Rozciągały się one na powierzchni 100 hektarów. To wszystko razem wskazuje, że nie była to mała wioska, ale wielka osada. Znacząca skala osady nie pozwala wykluczyć, iż mogło to być regionalne centrum, czy stolica tej części Półwyspu Jukatan w okresie cywilizacji Majów.

Archeolodzy z meksykańskiego Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) w rozmowie z mediami poinformowali, że w centralnej części tej zaginionej osady Majów znajdowało się pięć dużych budowli, które były rozmieszczone wokół placu o układzie przypominającym literę C. Struktury te miały wysokość od 11 do 14 metrów oraz długość od 16 do 40 metrów, co wskazuje na monumentalny charakter tych konstrukcji.

Monumentalne budowle Majów

Najprawdopodobniej budynki te pełniły funkcje ceremonialne lub administracyjne, na co wskazuje właśnie układ przestrzenny tych konstrukcji. We wczesnym i późnym okresie klasycznym w historii cywilizacji Majów budowle znajdujące się w takich miejscach na mapie miejskiej miały zastosowanie ceremonialne lub administracyjne.

Budowle, które znajdowały się w tej starożytnej zaginionej osadzie Majów, zostały wybudowane w mezoamerykańskim stylu architektonicznym Petén. Ten charakterystyczny nurt budownictwa Majów był najczęstszy dla miast, osad i zabudowy powstających na Nizinach Majów w centralnej Mezoameryce. Cechą szczególnie wyróżniającą styl architektoniczny Petén było to, że powstające w jego myśl monumentalne budowle były wznoszone na masywnych platformach. Platformy te podtrzymywały duże budynki o funkcjach elitarnych, administracyjnych i rytualnych. Był to mezoamerykański nurt architektoniczny w historii Majów typowy właśnie dla ich okresu klasycznego, który przypadał na lata od 200 do 900 r. n.e.

Architektura Petén łączyła monumentalną formę, potężną skalę z precyzyjnymi rozwiązaniami technicznymi, pokroju sklepień wspornikowych (pozornych łuków), które pozwalały tworzyć trwałe, kamienne wnętrza o ograniczonej przestrzeni, które często były zarezerwowane dla elit. Architektura Petén miała za zadanie podkreślać duże znaczenie budowli o zastosowaniu politycznym, administracyjnym, czy symboliczno-ceremonialnym u Majów.

Marcin Jarzębski