Festiwal barokowy w Polskiej Operze Królewskiej

Polska Opera Królewska rozpoczyna swój festiwal barokowy dziełem wyjątkowym, które w XVIII wieku stało się symbolem muzycznej i ideowej walki o tożsamość francuskiej opery. Inauguracja festiwalu odbędzie się 4 października 2025 roku, w sobotę o godzinie 19 w Teatrze Królewskim w Starej Oranżerii w Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie.

„Gdybym nie mógł być Rameau, z pewnością nie chciałbym stać się nikim innym, jak tylko Mondonvillem” – te słowa Pierre’a-Louisa Daquina najlepiej oddają uznanie, jakim cieszył się Jean-Joseph Cassanéa de Mondonville. Pochodzący z Narbonne kompozytor był jedną z kluczowych postaci Querelle des Bouffons, słynnej paryskiej debaty muzycznej z połowy XVIII wieku. To właśnie jego opera Titon et l’Aurore, której prapremiera odbyła się w styczniu 1753 roku, stała się manifestem obrońców tradycji francuskiej przeciw włoskiej.

Libretto tej opery odwołuje się do mitologicznej historii miłości pasterza Tytona i bogini poranka Aurory. Kompozytor stworzył dzieło pełne kontrastów i barw, w którym recytatywy, arie i ustępy instrumentalne malują dźwiękowe obrazy natury i uczuć. Noc i dzień, radość i cierpienie, namiętność i zwątpienie układają się w sugestywną muzyczną narrację. To właśnie dzięki takim dziełom opera francuska udowodniła swoją siłę, zdolność do syntezy muzyki, dramatu i plastyki.

W Warszawie publiczność zobaczy Titon et l’Aurore w inscenizacji Natalii Babińskiej. Reżyserka przenosi mitologiczną opowieść w realia naukowych odkryć XVIII wieku. Tyton staje się młodym astronomem, który uosabia rozum i pragnienie poznania. Aurora, jego ukochana, ukazana jest jako przewodniczka duchowa i siła napędowa twórczego poszukiwania prawdy. Ich miłość i wspólne dążenie do odkrycia, które odmienia losy świata, stają się centrum akcji.

Na drodze bohaterów pojawiają się przeciwnicy: Eol jako symbol tyranii i zniewolenia oraz Pales, obłudna manipulatorka próbująca zniszczyć więź kochanków. Walka o wolność i prawo do samodzielnego myślenia zostaje ukazana jako ponadczasowe starcie, którego echo odnajdujemy także współcześnie. Finał spektaklu to przesłanie o sile wytrwałości i wierze w sens obranej drogi, które dają człowiekowi nadzieję na przyszłość.

Dzięki tej realizacji Polska Opera Królewska przypomina, że festiwal barokowy to nie tylko powrót do dawnych arcydzieł, lecz także możliwość ich nowego odczytania. Titon et l’Aurore Mondonville’a łączy bogactwo francuskiej opery XVIII wieku z aktualnym przesłaniem o wartości wolności i poznania.

Oprac. LW