IC 4633 – galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Rajskiego Ptaka
Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali galaktykę spiralną oznaczoną jako IC 4633, znajdującą się w gwiazdozbiorze Rajskiego Ptaka.
Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest galaktyka spiralna znana jako IC 4633. Jest ona oddalona o około 100 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Rajskiego Ptaka. W IC 4633 trwa wzmożona aktywność gwiazdotwórcza, galaktyka posiada również aktywne jądro (jądro, które emituje duże ilości energii nie pochodzącej z normalnych składników galaktyki, takich jak gwiazdy, pył i gaz międzygwiazdowy) w swoim centrum. Z punktu widzenia Ziemi obiekt ten widziany jest „od góry”, dzięki czemu astronomowie mają obserwować praktycznie cały dysk galaktyczny.
Galaktyka, jak twierdzą naukowcy, jest częściowo ukryta przez pasmo ciemnego pyłu. Ta ciemna mgławica jest częścią regionu gwiazdotwórczego Kameloeon (Chamaeleon star-forming region), znajdującego się około 500 lat świetlnych od Ziemi, w pobliskiej części galaktyki Drogi Mlecznej. Ciemne obłoki zajmują duży obszar południowego nieba, obejmując gwiazdozbiór Kameleona, od którego wzięły swoją nazwę, ale także wkraczając na pobliskie konstelacje, takie jak Rajski Ptak. Obłok jest dobrze zbadany ze względu na szczególną ilość młodych gwiazd, które go wypełniają.
Ptak Rajski (łac. Apus) jest mało wyraźnym gwiazdozbiorem – 67. co do wielkości na niebie – znajdującym się w pobliżu południowego bieguna niebieskiego. Został oznaczony w 1595 roku przez Pietera Dirkszoona Keysera i Fryderyka de Houtmana. Sporządzony przez astronomów katalog, który zawierał konstelację, został przekazany badaczowi Petrusowi Planciusowi, który naniósł gwiazdozbiór na globus nieba w 1598 jako Paradysvogel Apis Indica. Rajski Ptak należy do grupy pięciu sąsiadujących ze sobą gwiazdozbiorów nieba południowego, które przypominają ptaki. W Polsce jest on niewidoczny. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 20. Najjaśniejsze gwiazdy konstelacji jest Alfa Apodis.
Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
