IC 755 – galaktyką spiralną z poprzeczką w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali galaktyką spiralną z poprzeczką oznaczoną jako IC 755, znajdującą się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki.

Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest galaktyka spiralna z poprzeczką znana jako IC 755. Jest ona oddalona o około 70 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki. Galaktyka została odkryta 23 kwietnia 1832 roku przez astronoma Johna Herschela

Zdaniem astronomów, galaktyki spiralne z poprzeczką, takie jak IC 755, to galaktyki spiralne posiadające jasny pas gwiazd, który wychodzi z ich centrum i przebiegających przez środek tych struktur. Ramiona spiralne tych galaktyk wydają się odchodzić od właśnie centralnej „poprzeczki”, podczas gdy w zwykłych galaktykach spiralnych niejako rozchodzą się bezpośrednio z jądra. Struktury tego typu naukowcy obserwują w około połowie wszystkich galaktyk spiralnych. Wpływają one zarówno na ruch gwiazd, jak i gazu międzygwiazdowego, a także oddziałują na ramiona spiralne. Droga Mleczna, w której znajduje się Układ Słoneczny, jest klasyfikowana przez badaczy właśnie jako galaktyka spiralna z poprzeczką.

Jak opisują badacze w IC 755 została zaobserwowana eksplozja supernowej, która została oznaczona jako SN 1999an. Supernowa została wykryta w ramach Beijing Astronomical Observatory Supernova Survey, a następnie Teleskop Hubble’a został wykorzystany do zbadania środowiska, w którym miała miejsce. Nachylenie galaktyki sprawiło, że supernowa była trudnym celem, ponieważ wiele innych obiektów zasłaniało widok. Uzyskano cenne dane, które sugerują, że przed wybuchem gwiazda mogła być około 20 razy masywniejsza od naszego Słońca i miała prawdopodobnie około 14 milionów lat.

Warkocz Bereniki (łac. Coma Berenices) jest gwiazdozbiorem nieba północnego, 42. co do wielkości i był znany od starożytności. W połowie XVI w. uczynił go gwiazdozbiorem holenderski kartograf Gerardus Mercator. Jest widoczny w Polsce od zimy do lata, a liczba gwiazd widoczna w nim gołym okiem wynosi około 50. Najjaśniejszą gwiazdą konstelacji jest β Comae Berenices. Badacze twierdzą, że ten rejon nieba nie obfituje w gwiazdy, ale za to obecne jest w nim wiele galaktyk. Znajduje się w nim osiem obiektów z katalogu Messiera.

Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Emil Gołoś