Mgławica Bumerang w obiektywie Teleskopu Hubble’a

Mgławica Bumerang to niezwykła mgławica planetarna znajdująca się około 5 tysięcy lat świetlnych od Ziemi. Na zdjęciu wykonanym przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a widać kosmiczny obłok gazu oraz pyłu wyrzucany przez umierającą gwiazdę z ogromną prędkością.

Mgławica Bumerang – mgławica planetarna w gwiazdozbiorze Centaura

Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna znana jako Mgławica Bumerang. Znajduje się ona około 5 tysięcy lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Centaura. Mgławica rozciąga na obszarze około 2 lat świetlnych.

Czym są mgławice planetarne

Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.

Charakterystyka Mgławicy Bumerang

Jak opisują astronomowie, ten symetryczny obłok został utworzony przez zimny wiatr gazu i pyłu wiejący z prędkością dochodzącą do 600 tysięcy kilometrów na godzinę emitowany przez starzejącą się gwiazdę centralną. Od około 1500 lat gwiazda znajdująca się w centrum pozbywa się co roku masy równej około 0,001 masy Słońca, czyli 10 razy większej niż w przypadku innych podobnych obiektów.

Dom mgławicy – gwiazdozbiór Centaura

Centaur (łac. Centaurus) jest gwiazdozbiorem nieba południowego. Był on znany już w starożytności i zajmuje dziewiąte miejsce pod względem powierzchni na niebie. W Polsce gwiazdozbiór jest praktycznie niewidoczny – tylko niektóre gwiazdy wschodzą zaledwie kilka stopni ponad horyzont. Liczba gwiazd dostrzegalnych w tej konstelacji gołym okiem wynosi około 150. Gwiazdozbiór symbolizuje centaura – mityczne stworzenie będące pół człowiekiem, pół koniem. Jest to duża konstelacja, a jej gwiazdy całkiem przekonywająco odwzorowują mityczne stworzenie, które owija przednie i tylne nogi wokół Krzyża Południa. Alfa i Beta Centauri są jego przednimi kopytami.

Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?

Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Emil Gołoś