Mgławica planetarna IRAS 17150-3224 w obiektywie Teleskopu Hubble’a

Mgławica planetarna IRAS 17150-3224, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajduje się około 8 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Skorpiona.

Mgławica planetarna NGC 2452

Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna znana jako IRAS 17150-3224. Znajduje się ona około 8 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego, w gwiazdozbiorze Skorpiona.

Czym są mgławice planetarne

Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca, przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.

Dom mgławicy – gwiazdozbiór Skorpiona

Skorpion (łac. Scorpius) to gwiazdozbiór zodiakalny znajdujący się na południowej półkuli niebieskiej, w pobliżu środka Drogi Mlecznej, pomiędzy gwiazdozbiorem Wagi na zachodzie a gwiazdozbiorem Strzelca na wschodzie. Jest to jeden z 48 gwiazdozbiorów zidentyfikowanych przez greckiego astronoma Ptolemeusza w II wieku. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 100. Najjaśniejszą z nich jest Antares.

Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?

Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Emil Gołoś