Mgławica planetarna NGC 2867 w obiektywie Teleskopu Hubble’a
Mgławica planetarna NGC 2867, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajduje się około 6 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Kila.
Mgławica planetarna NGC 2867
Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna znana jako NGC 2867. Znajduje się ona około 6 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego, w gwiazdozbiorze Kila. Mgławica została odkryta 1 kwietnia 1834 roku przez astronoma Johna Herschela.
Czym są mgławice planetarne
Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca, przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.
Dom mgławicy – gwiazdozbiór Kila
Kil (łac. Carina) jest 34. co do wielkości gwiazdozbiorem nieba południowego. Tworzył on w przeszłości, wraz z konstelacjami Żagla, Rufy oraz Kompasu, gwiazdozbiór Argo. Został podzielony na kilka mniejszych z powodów praktycznych – zajmował zbyt duży obszar na niebie. W Polsce konstelacja jest niewidoczna. Liczba gwiazd widocznych w niej gołym okiem wynosi około 110. W gwiazdozbiorze tym znajduje się druga pod względem jasności (po Syriuszu) gwiazda nocnego nieba – Kanopus, a także niezwykle masywna Eta Carinae.
Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?
Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
