Mgławica planetarna NGC 6572 w obiektywie Teleskopu Hubble’a
Mgławica planetarna NGC 6572, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajduje się około 5,7 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Wężownika.
Mgławica planetarna NGC 2452
Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna znana jako NGC 6572. Znajduje się ona około 5,7 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego, w gwiazdozbiorze Wężownika. Mgławica została odkryta 18 lipca 1825 roku przez astronoma Wilhelma Struve’a
Czym są mgławice planetarne
Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca, przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.
Charakterystyka obiektu
Jak opisują astronomowie, mgławica ta jest stosunkowo młoda – swoje powłoki gazu zaczęła odrzucać zaledwie kilka tysięcy lat temu. Powoduje to, że materia wciąż jest zagęszczona, a sam obiekt charakteryzuje się dużą jasnością. Odrzucone powłoki gazu rozszerzają się z prędkością 15 km/s. W centrum NGC 6572 znajduje się biały karzeł.
Dom mgławicy – gwiazdozbiór Wężownika
Wężownik (łac. Ophiuchus) jest wyraźnym gwiazdozbiorem znajdującym się w rejonie równika niebieskiego. Jest jedenastym pod względem powierzchni gwiazdozbiorem na niebie, a jego obszar dzieli na dwie części konstelację Węża. W Polsce jest widoczny latem. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 100. Konstelacja była jedną z 48 wymienionych w pismach egipskiego astronoma Ptolemeusza z II wieku. Wszystkie te gwiazdozbiory znajdują się obecnie wśród 88 konstelacji oficjalnie uznanych przez Międzynarodową Unię Astronomiczną.
Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?
Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
