Mgławica planetarna NGC 6881 w obiektywie Teleskopu Hubble’a

Mgławica planetarna NGC 6881, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajduje się około 5 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Łabędzia.

Mgławica planetarna NGC 6881

Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna znana jako NGC 6881. Znajduje się ona około 5 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego, w gwiazdozbiorze Łabędzia. Mgławica została odkryta 25 listopada 1881 roku przez astronoma Edwarda Pickeringa.

Czym są mgławice planetarne

Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca, przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.

Charakterystyka obiektu

Jak opisują astronomowie, NGC 6881 kształtem przypomina motyla. Składa się ona z dwóch struktur położonych wewnątrz siebie. Mgławica wewnętrzna ma około jednej piątej roku świetlnego średnicy, a licząc od jednego do drugiego końca, symetryczne skrzydła sięgają na odległość około roku świetlnego. Obiekt zawdzięcza swój kształt znajdującej się w centrum gwieździe podwójnej.

Dom mgławicy – gwiazdozbiór Łabędzia

Łabędź (łac. Cygnus) to 16. co do wielkości i jeden z bardziej wyrazistych gwiazdozbiorów nieba północnego, który był już znany w starożytności. Ze względu na to, że jego najjaśniejsze gwiazdy układają się na niebie w kształt krzyża, czasem nazywany jest Krzyżem Północy (analogia do Krzyża Południa). Gwiazdozbiór znajduje się w obrębie Drogi Mlecznej. W Polsce konstelacja jest widoczna od wiosny do jesieni. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 150.

Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?

Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Emil Gołoś