Mgławica planetarna SMP 10 w obiektywie Teleskopu Hubble’a
Mgławica planetarna SMP 10, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajduje się około 170 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego w Wielkim Obłoku Magellana.
Mgławica planetarna SMP 10
Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna znana jako SMP 10. Znajduje się ona około 170 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego, w Wielkim Obłoku Magellana.
Czym są mgławice planetarne
Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca, przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.
Dom mgławicy – Wielki Obłok Magellana
Mgławica ta znajduje się w Wielkim Obłoku Magellana, największej galaktyce satelitarnej położonej w pobliżu Drogi Mlecznej. Jest również jedną z najbliższych galaktyk i leży w odległości ok. 50 kiloparseków – bliżej położone są tylko niektóre galaktyki karłowate, takie jak SagDEG i Karzeł Wielkiego Psa. Nazwa galaktyki pochodzi od nazwiska Ferdynanda Magellana, który obserwował obiekt podczas swojej wyprawy dookoła świata.
Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?
Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
