Mgławica Plasterek Cytryny
Fot. Howard Bond ( Space Telescope Science Institute), Robin Ciardullo (Pennsylvania State University) and NASA/ESA

Mgławica Plasterek Cytryny w obiektywie Teleskopu Hubble’a

Mgławica Plasterek Cytryny, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajduje się około 15 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Żyrafy.

Mgławica Plasterek Cytryny

Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna IC 3568, znana jako Mgławica Plasterek Cytryny. Znajduje się ona około 15 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego, w gwiazdozbiorze Żyrafy. Mgławica została odkryta 31 sierpnia 1900 roku przez astronoma Roberta Aitkena.

Fot. Howard Bond ( Space Telescope Science Institute), Robin Ciardullo (Pennsylvania State University) and NASA/ESA

Czym są mgławice planetarne

Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca, przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.

Dom mgławicy – gwiazdozbiór Żyrafy

Żyrafa (łac. Camelopardalis), zwana też Wielbłądem, jest 18. co do wielkości gwiazdozbiorem okołobiegunowym nieba północnego, położonym pomiędzy Gwiazdą Polarną a Woźnicą. W Polsce jest widoczna przez cały rok. Liczba gwiazd widocznych w niej gołym okiem wynosi około 50. Najjaśniejszą gwiazdą gwiazdozbioru Żyrafy jest Beta (β) Camelopardalis, która jest jaśniejszym składnikiem układu podwójnego. Konstelacja przedstawia żyrafę z głową usytuowaną blisko północnego bieguna niebieskiego. Szyja zwierzęcia rozciąga się w kierunku gwiazdozbiorów Małej Niedźwiedzicy i Smoka, mijając po drodze północny biegun niebieski.

Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?

Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Emil Gołoś

SUBSKRYBUJ „GAZETĘ NA NIEDZIELĘ” Oferta ograniczona: subskrypcja bezpłatna do 31.12.2026.

Strona wykorzystuje pliki cookie w celach użytkowych oraz do monitorowania ruchu. Przeczytaj regulamin serwisu.

Zgadzam się