Mgławica refleksyjna GN 04.32.8 w obiektywie Teleskopu Hubble’a

Mgławica refleksyjna GN 04.32.8, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajduje się około 480 lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Byka.

Mgławica refleksyjna GN 04.32.8

Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica refleksyjna znana jako GN 04.32.8. Znajduje się ona około 480 lat świetlnych od Układu Słonecznego, w gwiazdozbiorze Byka. Mgławica została odkryta 28 maja 1826 roku przez astronoma Jamesa Dunlopa.

Czym są mgławice refleksyjne

Mgławica refleksyjna to rodzaj mgławicy, w której obłoki pyłu odbijają i rozpraszają światło pobliskiej gwiazdy lub gwiazd. Promieniowanie tych gwiazd nie jest wystarczająco silne, aby zjonizować gaz znajdujący się w mgławicy, jak ma to miejsce w przypadku mgławic emisyjnych. Jest jednak na tyle intensywne, aby światło zostało odpowiednio rozproszone i uwidoczniło obecny w mgławicy pył.

Widmo częstotliwości mgławic refleksyjnych jest podobne do widma gwiazd, których światło rozpraszają. Wśród mikroskopijnych cząsteczek odpowiedzialnych za to zjawisko znajdują się związki węgla, między innymi diamentowy kurz, a także związki innych pierwiastków, szczególnie żelaza i niklu. Związki żelaza i niklu często układają się zgodnie z galaktycznym polem magnetycznym, powodując niewielką polaryzację rozpraszanego światła.

Rozróżnienie między mgławicami emisyjnymi a refleksyjnymi zostało dokonane przez Edwina Hubble’a w 1922 roku. Mgławice refleksyjne są miejscami, w których powstają gwiazdy.

Dom mgławicy – gwiazdozbiór Byka

Byk (łac. Taurus) jest dużym i wyraźnym, 17. co do wielkości, gwiazdozbiorem zodiakalnym nieba północnego, który jest położony w pobliżu równika niebieskiego. Linia ekliptyki przechodzi w tej konstelacji między formacją Plejad a „głową Byka”. W Polsce gwiazdozbiór jest widoczny od jesieni do wiosny. Liczba gwiazd widocznych w nim gołym okiem wynosi około 125. Słońce wędruje na tle tego gwiazdozbioru między 14 maja a 21 czerwca. Od 1989 roku w tej konstelacji znajduje się punkt przesilenia letniego, który przesunął się z Bliźniąt wskutek precesji osi obrotu Ziemi.

Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?

Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Emil Gołoś