Minkowski 2-9 – niezwykła mgławica planetarna zarejestrowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a

Minkowski 2-9 to mgławica planetarna oddalona o około 2100 lat świetlnych, której spektakularną strukturę uchwycił Kosmiczny Teleskop Hubble’a. Ten obiekt w gwiazdozbiorze Wężownika pomaga naukowcom lepiej zrozumieć końcowy etap życia gwiazd podobnych do Słońca.

Minkowski 2-9 – mgławica planetarna w gwiazdozbiorze Wężownika

Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna znana jako Minkowski 2-9. Znajduje się ona około 2100 lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Wężownika. Mgławica została odkryta w 1947 roku przez astronom Rudolpha Minkowskiego. Minkowski 2-9 rozciąga na obszarze 0,7 roku świetlnego.

Czym są mgławice planetarne

Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.

Charakterystyka Minkowski 2-9

Jak opisują astronomowie, mgławica Minkowski 2-9 jest klasycznym przykładem mgławicy bipolarnej. Prawdopodobnie centralna gwiazda tego obiektu jest układem podwójnym znajdującym się blisko siebie. Materia gwiazdowa mgławicy jest rozciągana przez oddziaływanie grawitacyjne obu składników układu na odległość około 10 orbit Plutona. Powstała ona około 1200 lat temu, gdy jedna z gwiazd wybuchała odrzucając materię.

Dom mgławicy – gwiazdozbiór Wężownika

Wężownik (łac. Ophiuchus) jest wyraźnym gwiazdozbiorem znajdującym się w rejonie równika niebieskiego. Jest jedenasty pod względem powierzchni, a jego obszar dzieli na dwie części konstelację Węża. W Polsce jest on widoczny latem. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 100. Konstelacja była jedną z 48 gwiazdozbiorów wymienionych w pismach egipskiego astronoma Ptolemeusza z II wieku; wszystkie znajdują się wśród 88 gwiazdozbiorów oficjalnie uznanych przez Międzynarodową Unię Astronomiczną.

Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?

Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Emil Gołoś