NGC 2787 – galaktyka soczewkowata w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy
Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali galaktykę soczewkowatą oznaczoną jako NGC 2787, znajdującą się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy.
Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest galaktyka soczewkowata oznaczona jako NGC 2787. Jest ona oddalona o około 24 miliony lat świetlnych od Układu Słoneczne i znajduje się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Została odkryta przez astronoma Williama Herschela 3 grudnia 1788 roku.
Galaktyki soczewkowate, jak opisują naukowcy, przypominają kształtem właśnie soczewkę. Są one typem pośrednim pomiędzy galaktykami eliptycznymi a spiralnymi. Jądro tych obiektów jest podobne do silnie spłaszczonej galaktyki eliptycznej, natomiast wokół nich znajduje się dysk, ale bez żadnych śladów wskazujących na ramiona spiralne. Galaktyki te nie zawierają młodych gwiazd ani materii międzygwiezdnej, co jest typowe dla galaktyk eliptycznych. Jednak podobnie jak galaktyki spiralne, niektóre galaktyki soczewkowate mogą mieć poprzeczkę.
Jak wskazują astronomowie, NGC 2787 jest niewielką i odizolowaną galaktyką soczewkowatą. A centralny obszar tego obiektu zawiera pierścienie pyłowe, które są nachylone względem dysku, co może być wynikiem zderzenia z inną galaktyką w przeszłości.
Wielka Niedźwiedzica (łac. Ursa Major) jest gwiazdozbiorem okołobiegunowym nieba północnego, a zarazem trzecią co do wielkości konstelacją na niebie. W Polsce jest widoczna przez cały rok. Liczba gwiazd widoczna w niej gołym okiem wynosi około 125. Siedem najjaśniejszych gwiazd, często niesłusznie utożsamianych z Wielką Niedźwiedzicą, ponieważ stanowią tylko część gwiazdozbioru, tworzy charakterystyczny i łatwy do odszukania na niebie układ Wielkiego Wozu. Oś tylnych kół, Wielkiego Wozu, wskazuje na położoną tuż obok bieguna niebieskiego Gwiazdę Polarną, pełniącą w przeszłości ważną rolę w orientacji na niebie.
Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
