NGC 4340 – galaktyka soczewkowata w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki
Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali galaktykę soczewkowatą oznaczoną jako NGC 4340, znajdującą się około 55 milionów lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki.
Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest galaktyka eliptyczna znana jako NGC 4340. Jest ona oddalona o około 55 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki. Galaktyka została odkryta 21 marca 1784 roku przez astronoma Williama Herschela. NGC 4340, jak wskazują naukowcy, należy do gromady galaktyk w Pannie.
Galaktyki soczewkowate, takie jak NGC 4340, zdaniem naukowców, przypominają kształtem właśnie soczewkę. Są one typem pośrednim pomiędzy galaktykami eliptycznymi a spiralnymi. Jądro tych obiektów jest podobne do silnie spłaszczonej galaktyki eliptycznej, natomiast wokół nich znajduje się dysk, ale bez żadnych śladów wskazujących na ramiona spiralne. Galaktyki te nie zawierają młodych gwiazd ani materii międzygwiezdnej, co jest typowe dla galaktyk eliptycznych.
NGC 4340, jak opisują naukowcy należy do Gromady w Pannie, która jest masywną gromadą galaktyk w centrum Supergromady Lokalnej, w której położona jest również Lokalna Gromada Galaktyk, kosmiczny dom Drogi Mlecznej. Gromady w Pannie ma średnicę 15 mln lat świetlnych i znajduje się w obrębie gwiazdozbiorów Panny i Warkocza Bereniki.
Warkocz Bereniki (łac. Coma Berenices) jest gwiazdozbiorem nieba północnego, 42. co do wielkości i był znany od starożytności. W połowie XVI w. uczynił go gwiazdozbiorem holenderski kartograf Gerardus Mercator. Jest widoczny w Polsce od zimy do lata, a liczba gwiazd widoczna w nim gołym okiem wynosi około 50. Najjaśniejszą gwiazdą konstelacji jest β Comae Berenices. Badacze twierdzą, że ten rejon nieba nie obfituje w gwiazdy, ale za to obecne jest w nim wiele galaktyk. Znajduje się w nim osiem obiektów z katalogu Messiera.
Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
