Rozerwana Ósemka w obiektywie Teleskopu Hubble’a
NGC 3132, znana również jako Rozerwana Ósemka, znajduje się około 2 tys. lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Żagla. To mgławica planetarna powstała pod koniec życia gwiazdy podobnej do Słońca, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a.
Rozerwana Ósemka – mgławica planetarna w gwiazdozbiorze Żagla
Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica planetarna NGC 3132, znana również jako Rozerwana Ósemka. Znajduje się ona około 2 tysięcy lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Węgielnicy. Mgławica została odkryta 2 marca 1835 roku przez astronoma Donalda Menzla. Rozerwana Ósemka rozciąga na obszarze 0,4 roku świetlnego.
Czym są mgławice planetarne
Jak tłumaczą naukowcy, mgławice planetarne, pomimo mylącej nazwy, nie mają nic wspólnego z planetami, ale są ostatnim etapem życia gwiazd podobnych do Słońca przed ich zamianą w białego karła. Powłoki gazu są wyrzucane z powierzchni gwiazdy, często przybierając złożone i piękne wzory, i świecą, nagrzewane promieniowaniem ultrafioletowym słabej, ale bardzo gorącej pozostałości gwiazdy centralnej.
Charakterystyka Rozerwanej Ósemki
Jak wskazują astronomowie źródłem tej mgławicy jest słabsza z dwóch gwiazd znajdujących się w jej centrum, która jest widoczna z Ziemi jako biały karzeł. Świecący gaz mgławicy został utworzony z zewnętrznych warstw gwiazdy o masie oszacowanej na 2,86 masy Słońca.
Dom mgławicy – gwiazdozbiór Żagla
Żagiel (łac. Vela) jest 32. co do wielkości gwiazdozbiorem nieba południowego. W praktyce nie jest on możliwy do zobaczenia z terytorium Polski, ponieważ jego północne krańce (pozbawione jasnych gwiazd) wznoszą się ponad horyzont na niecałe pięć stopni. Jednak najbardziej wysunięte na północ gwiazdy są możliwe do zobaczenia na południu Europy. Liczba gwiazd konstelacji dostrzegalnych gołym okiem wynosi około 110. Gwiazdozbiór przedstawia ożaglowanie mitycznego okrętu Argo, na którym Argonauci pod dowództwem Jazona odbyli podróż do Kolchidy.
Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?
Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
