Starożytny grobowiec z czasów Królestwa Kerma. Sensacyjne odkrycie na Pustyni Kerma

W trakcie wykopalisk prowadzonych na terenie Pustyni Bayuda w Sudanie przez polskich archeologów z Uniwersytetu Warszawskiego został odkryty liczący 4 tys. lat grobowiec pochodzący z czasów starożytnego Królestwa Kerma.

Starożytny grobowiec z czasów Królestwa Kerma

Najnowsze znalezisko dokonane na Pustyni Bayuda przez zespół polskich archeologów z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego dostarcza cennych nowych informacji na temat zwyczajów pogrzebowych, codziennego życia oraz warunków środowiskowych panujących w okresie Królestwa Kerma – jednego z najwcześniejszych i najbardziej znaczących państw w historii starożytnej Nubii. Zidentyfikowany tym samym na Pustyni Bayuda starożytny grobowiec pochodzący z czasów Królestwa Kerma jest wyjątkowym odkryciem.

Na czele zespołu badaczy, którzy dokonali to znalezisko stoi Henryk Paner. Polscy archeolodzy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego prowadzą systematyczne badania archeologiczne na terenie Pustyni Bayuda już od ponad 6 lat. Polska ekspedycja archeologiczna ma tym większe znaczenie, że obejmuje ona teren środkowego Sudanu, czyli jeden z najmniej zbadanych pod kątem archeologicznym regionów tego kraju, który jednocześnie wiadomo, iż skrywa wiele cennych zabytków i skarbów z przeszłości.

Odkryty grobowiec został datowany na czasy Królestwa Kerma – czyli dawnego położonego w zachodnio-północnej Afryce państwa, które istniało w latach 2500–1500 p.n.e. Królestwo Kerma panowało nad dużymi połaciami obszaru doliny Nilu oraz generalnie ziemiami położonymi na południe od Egiptu.

Analiza osteologiczna zrealizowana przez naukowców wykazała, że w odkrytym grobowcu pochowany został mężczyzna w wieku od 30 do 40 lat, mierzący nieco ponad 164 centymetry wzrostu. Szkielet mężczyzn wykazuje, że za życia miał on silną, muskularną budowę ciała. Jego kości jednocześnie wykazują, że pracował on ciężko fizycznie, ponieważ wykazują one wyraźne oznaki długotrwałego przeciążenia fizycznego.

Według badaczy cechy te sugerują życie związane z intensywną pracą w środowisku półpustynnym, prawdopodobnie obejmującą hodowlę zwierząt. Dowody z miejsca znaleziska wskazują na ograniczoną, lecz bogatą w białko dietę oraz bliski kontakt z inwentarzem żywym, co stanowi cechy charakterystyczne dla społeczności żyjących na obrzeżach terenów nadających się pod uprawę.

Sam dół grobowy był płytki i miał nieregularny, owalny kształt, uwarunkowany skalistym podłożem pustyni. Ciało ułożono na plecach, z głową skierowaną na wschód i lekko ku północy. Nogi były mocno zgięte i skręcone w prawo, a stopy spoczywały na kościach miednicy. Ta charakterystyczna pozycja jest typowa dla starszych pochówków kultury Kerma i odzwierciedla głęboko zakorzenione tradycje pogrzebowe.

Marcin Jarzębski