Starożytny skarb z arabskiej pustyni. Znalezisko obejmuje kilkaset srebrnych monet

Podczas badań archeologicznych realizowanych na pustyni Szardża w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zostało dokonane sensacyjne odkrycie pochodzące ze starożytnych czasów, które całkowicie zaskoczyło naukowców. Tym nieoczekiwanym skarbem na jaki badacze natrafili okazało się gliniane naczynie, w którym znajdowało się 409 srebrnych monet sprzed ponad 2300 lat. Jak wykazały szczegółowe badania skarb ten pochodzi z czasów panowania Aleksandra Wielkiego.

Starożytny skarb z serca arabskiej pustyni

Odkopany zabytek, który początkowo wyglądał jak zwyczajne naczynie, okazał się być skarbem zawierającym 409 srebrnych monet sprzed ponad 2300 lat. Zaskakujące znalezisko zostało dokonane na terenie starożytnego miasta Mleiha. Po otwarciu naczynia w jego wnętrzu zamiast wody, czy ziaren, badacze odkryli imponującą kolekcję srebrnych monet – tetradrachm z III wieku p.n.e.Eksperci liczą na to, że niezwykłe znalezisko pozwoli nam lepiej zrozumieć dziedzictwo Aleksandra Wielkiego, a także to jak w okresie hellenistycznym prezentowała się sieć handlowa powiązań pomiędzy Imperium Macedońskim, a następnie jego podzielonymi fragmentami, a Arabią.

Starożytne srebrne monety jakie znajdowały się w wiekowym naczyniu z samego serca arabskiej pustyni to tetradrachmy Aleksandra Wielkiego, które były nie tylko symbolami bogactwa, ale także potężnymi artefaktami kulturowymi. Znalezisko to pokazuje silne oddziaływanie świata helleńskiego na Arabię w III wieku p.n.e. Większość odkrytych monet waży od 16 do 17 gramów, informuje portal „Arkeonews„.

Najstarsze z odkrytych egzemplarzy tetradrachm z tego znaleziska po jednej stronie monet przedstawiają Aleksandra Wielkiego stylizowanego na Herkulesa (którego to sam Aleksander podziwiał i traktował jako wzór do naśladowania), czego przejawem chociażby jest nakrycie głowy ze skóry lwa, zaś po drugiej stronie Zeusa siedzącego na tronie. Obrazy te ilustrują trwałą siłę ikonografii Aleksandra, która pozostawała popularna długo po rozpadzie jego imperium.

Z biegiem czasu styl wykonania i motywy ikonograficzne takich monet ewoluowały. Późniejsze monety zawierały aramejskie inskrypcje i lokalne motywy, co jest jasnym świadectwem zmiany wcześniejszych wpływów kulturowych. Jak podkreślają historycy Arabia nie tylko naśladowała wcześniej greckie motywy, ale także je adaptowała, tworząc hybrydową tożsamość, która łączyła międzynarodowe symbole władzy z lokalnymi tradycjami, ale ewolucja ta odzwierciedla także sposób, w jaki społeczności arabskie angażowały się w zewnętrzne wpływy, reinterpretowały je i przekształcały.

Marcin Jarzębski