UGC 2369 – para zderzających się galaktyk w gwiazdozbiorze Barana

Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a uchwycili parę zderzających się galaktyk oznaczoną jako UGC 2369, znajdującą się w gwiazdozbiorze Barana.

Jak tłumaczą badacze z ESA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest pada zderzających się galaktyk znana jako UGC 2369. Jest ona oddalona o około 424 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Barana.

Jak tłumaczą astronomowie, zderzenia galaktyk, takie jak UGC 2369, to zjawiska astronomiczne, które zachodzi, gdy dwie lub więcej tego rodzaju obiektów zbliża się lub nachodzi na siebie, w wyniku czego ciała niebieskie w nich obecne narażone są na oddziaływania grawitacyjne, co zaburza ich ruch. Proces taki trwa zwykle setki milionów lat i często prowadzi do połączenia się galaktyk w jedną większą strukturę. Odległości między gwiazdami w galaktykach są znacznie większe od tych obiektów, a nawet od układów planetarnych, dlatego w czasie tych zdarzeń dochodzi do bardzo niewielu kolizji gwiazd. Mijanie się gwiazd zaburza jednak orbity okrążających je planet, niszcząc niektóre układy planetarne. Jednak jak wskazują naukowcy, mieszanie się obłoków międzygwiazdowych prowadzi do powstawania nowych gwiazd i planet je okrążających. Zderzenia galaktyk są powszechnym zjawiskiem w ewolucji Wszechświata. Galaktyki mają rozmiary rzędu setek tysięcy lat świetlnych, a wewnątrz grup tych obiektów dzielące je odległości sięgają nawet milionów lat świetlnych. Najpowszechniejszym rodzajem zderzeń są połączenia małych galaktyk satelitarnych z większymi, które okrążają.

UGC 2369, jak opisują naukowcy składa się z dwóch galaktyk znanych jako UGC 2369N i UGC 2369S. Obiekty te wzajemne przyciągają się grawitacyjnie przez co znajdują się coraz bliżej siebie, oddziaływania te również wpływają na zmianę kształtu obu galaktyk. Obiekty łączy „most” zbudowany z gazu, pyłu i gwiazd, które zostały wyciągnięte przez wzajemne oddziaływania w przestrzeń kosmiczną.

Baran (łac. Aries) jest 39. co do wielkości gwiazdozbiorem znajdującym się pomiędzy Andromedą i Bykiem. Pomimo swej niewielkiej jasności odgrywał znaczącą rolę w astronomii, ponieważ znajdują się w nim punkt przecięcia ekliptyki i równika niebieskiego. Przejście Słońca przez ten punkt (w momencie równonocy wiosennej) sygnalizował początek astronomicznej wiosny na półkuli północnej. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 50. W Polsce jest widoczny jesienią i zimą.

Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.

Emil Gołoś