germańska złota fibula

W Danii odkryto germańską złotą fibulę sprzed 1500 lat

Archeolog-amator Mikkel Warming może pochwalić się dokonaniem jednego z najciekawszych odkryć archeologicznych w Danii w 2026 r. Przez detektorystę została odsłonięta germańska złota fibula sprzed 1500 lat. Dokładna lokalizacja skarbu do tej pory nie została ujawniona, ponieważ archeolodzy liczą na zidentyfikowanie kolejnych cennych skarbów sprzed wieków.

Starożytna germańska złota fibula

Unikatowy artefakt zidentyfikowany przez duńskiego poszukiwacza skarbów archeologicznych Mikkela Warminga mierzy nieco ponad 4 centymetry długości. Detektorysta natrafił na ten starożytny skarb po tym, kiedy wykrywacz metali zaczął wydawać sygnał natrafienia na metalowy obiekt. Archeolog-amator początkowo zbagatelizował ten sygnał, myśląc, iż po raz kolejny wykrywacz metali natrafił na metalowe śmieci, ale przy dokładnym przeszukiwaniu tego odcinka terenu przez Mikkela Warminga została wydobyta germańska złota fibula.

Sekretna lokalizacja znaleziska

Dokładna lokalizacja odkrycia nie została podana przez media, co może być wynikiem tego, że nadal są prowadzone szczegółowe badania archeologiczne na terenie, gdzie zidentyfikowano ten germański starożytny artefakt. Lokalizacje takich cennych znalezisk są często ujawniane po czasie lub po pełnym zakończeniu wykopalisk, aby chronić w ten sposób stanowisko archeologiczne na terenie którego może kryć się wiele innych cennych zabytków i artefaktów przed rabusiami skarbów archeologicznych.

Naukowcy stwierdzili na ten moment, że stanowisko na obszarze którego dokonane zostało to znalezisko nie zawiera pozostałości żadnego wiekowego grobu, starożytnej osady, czy depozytu rytualnego. Archeolodzy nadal jednak prowadzącą szczegółowe badania w okolicy, w której dokonane zostało to odkrycie, w celu ustalenia, czy gdzieś tam w pobliżu nie kryją się ewentualne starożytne groby, budowle lub inne struktury i konstrukcje, informuje portal „Arkeonews„.

Fot. Mikkel Warming/Linda Warming.

Zabytkowa zguba sprzed 1500 lat

Brak szerszego kontekstu archeologicznego wskazuje zdaniem archeologów, że ta starożytna fibula przez swojego germańskiego właściciela została po prostu zgubiona. Biorąc pod uwagę, że artefakt ten był cenny, to jego wcześniejszy właściciel musiał odnotować zgubienie tego przedmiotu.

Przedmiot o zastosowaniu praktycznym i statusowym

Szczegółowe badania naukowców nad tym skarbem wykazały, że powstał około połowy VI wieku n.e. – liczy tym samym blisko 1500 lat. Jak podkreślili eksperci to odkrycie jest uderzające nie tylko ze względu na wartościowy materiał, z którego brosza ta została wykonana. Złote brosze z tego okresu są rzadkie, a ten egzemplarz zachował wyjątkowo bogato zdobioną powierzchnię, wypełnioną kolistymi motywami i drobnym ornamentem. Jego dekoracja, proporcje i system zapięcia wskazują na przedmiot stworzony zarówno do praktycznego użytku w postaci spinania ubrań, jak i publicznej ekspozycji w celu podkreślania własnego statusu (przedmiot ten wykonano w końcu ze złota).

Fot. Mikkel Warming/Linda Warming.

Artefakt z czasów gwałtownych przemian politycznych

Jako że ta zidentyfikowana niedawno w Danii złota fibula, będąca typem broszki, pochodzi z połowy VI wieku to powstała ona tym samym w okresie późnej epoki żelaza, który był czasem gwałtownych przemian politycznych i kulturowych. Jak wskazują archeolodzy, kilka pokoleń po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego z 476 r. n.e. germańskie społeczności zamieszkujące Skandynawię, Półwysep Jutlandzki i północne Niemcy zreorganizował się wokół regionalnych centrów władzy, elit wojowniczych i sieci dalekosiężnej wymiany.

Chociaż ziemie współczesnej Danii nigdy nie wchodziły w skład Imperium Rzymskiego, to tereny te nie były odizolowane od szerszego świata. Rzymskie monety, szkło, wyroby metalowe i dobra prestiżowe docierały na północ poprzez handel, dyplomację, wymianę darów i naśladownictwo. Lokalni rzemieślnicy adaptowali następnie obce materiały i idee do północnych gustów.

Fibule odgrywały w germańskim świecie kulturowym istotną rolę. Spinając odzież, jednocześnie komunikowały tożsamość. Metal, forma i dekoracja broszy mogły wskazywać na bogactwo, status, przynależność lub dostęp do wykwalifikowanych rzemieślników. Ujawniony złoty egzemplarz nie był jedynie dodatkiem do stroju, ale widoczną spójną jego częścią.

Marcin Jarzębski

SUBSKRYBUJ „GAZETĘ NA NIEDZIELĘ” Oferta ograniczona: subskrypcja bezpłatna do 31.07.2026.

Strona wykorzystuje pliki cookie w celach użytkowych oraz do monitorowania ruchu. Przeczytaj regulamin serwisu.

Zgadzam się