ZwCl 1358+62 – gromada galaktyk w gwiazdozbiorze Smoka
Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali gromadę galaktyk zobaczoną jako ZwCl 1358+62, znajdującą się w gwiazdozbiorze Smoka.
Jak tłumaczą badacze z ESA, na Obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest gromada galaktyk znana jako ZwCl 1358+62. Jest ona oddalona o około 3,7 miliarda lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Smoka. Gromada składa się z co najmniej 150 pojedynczych galaktyk.
Gromada galaktyk, takie jak ZwCl 1358+62, to jak tłumaczą astronomowie, skupiska od kilkudziesięciu do kilku tysięcy galaktyk tworzących układ związany grawitacyjnie. Mniejsze zbiory nazywane są grupami galaktyk. Obiekty wchodzące w skład gromad poruszają się po skomplikowanych torach wokół środka masy całej struktury, który zazwyczaj znajduje się blisko największych galaktyk w zbiorze. Gromady galaktyk nie zawsze mają dobrze określone „centrum”, jak to bywa w przypadku układów planetarnych lub galaktyk. W strukturach tego typu występuje też stosunkowo gęsty i gorący ośrodek międzygalaktyczny. Gromady galaktyk mają rozmiary od jednego do dziesięciu milionów lat świetlnych i masy rzędu 1014 do 1015 mas Słońca
Na zdjęciu widocznych jest wiele niebieskich, czerwonych i pomarańczowych łuków rozrzuconych w czerni kosmosu – reprezentują one wzmocnione i rozciągnięte obrazy galaktyk znajdujących się za jądrem gromady. Te odległe obiekty są widoczne dzięki zjawisku soczewkowania grawitacyjnego, które powstaje, gdy światło z obiektów znajdujących się za niezwykle masywną strukturą, taką jak gromada galaktyk jest załamywane i niejako powiększane.
Smok (łac. Draco) był znanym już wielu starożytnym kulturom gwiazdozbiorem dalekiej północy, jest on ósmy pod względem zajmowanej powierzchni na niebie. W Polsce jest widoczny przez cały rok, jednak najlepiej oglądać go podczas cieplejszych miesięcy. Liczba gwiazd widocznych nim gołym okiem wynosi około 80. Jest to jedna z najdłużej znanych konstelacji nieba północnego. Rozciąga się wokół Małej Niedźwiedzicy do Wielkiej Niedźwiedzicy. Mimo że to jeden z najstarszych i największych gwiazdozbiorów, nie jest szczególnie wyraźny.
Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
