NGC 2551 – galaktyka soczewkowata w gwiazdozbiorze Żyrafy
Naukowcy za pomocą Kosmicznego Teleskopu Hubble’a zobrazowali galaktykę soczewkowatą oznaczoną jako NGC 2551, znajdującą się w gwiazdozbiorze Żyrafy.
Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest galaktyka soczewkowata znana jako NGC 2551. Jest ona oddalona o około 120 milionów lat świetlnych od Układu Słonecznego i znajduje się w gwiazdozbiorze Złotej Ryby. Galaktyka została odkryta 9 sierpnia 1882 roku przez astronoma Wilhelma Templa. NGC 2551 ma ponad 60 tysięcy lat świetlnych średnicy.
Galaktyki soczewkowate są typem pośrednim w morfologicznej klasyfikacji galaktyk (systemu używanego przez astronomów do dzielenia galaktyk na grupy na podstawie ich wyglądu) pomiędzy galaktykami spiralnymi i eliptycznymi. Mają one cienki dysk składający się gwiazd i centralne wybrzuszenie, podobnie jak galaktyki spiralne, ale w przeciwieństwie do typowych obiektów tego typu zużyły już większość ośrodka międzygwiazdowego (ośrodek składający się z materii międzygwiazdowej głównie z gazu, plazmy i pyłu). Z pozostałego materiału nie powstaje wiele gwiazd, a tempo ich formowania jest bardzo niskie. Dlatego też populacja gwiazd w galaktykach takich jak NGC 2551, składa się głównie ze starzejących się obiektów, podobnie jak ma to miejsce w galaktykach eliptycznych.
Żyrafa (łac. Camelopardalis) zwana też Wielbłądem jest 18. co do wielkości, gwiazdozbiorem okołobiegunowym nieba północnego pomiędzy Gwiazdą Polarną a Woźnicą. W Polsce jest widoczna przez cały rok. Liczba gwiazd widocznych w niej gołym okiem wynosi około 50. Najjaśniejszą gwiazdą gwiazdozbioru Żyrafy jest Beta (β) Camelopardalis, która jest większym składnikiem układu podwójnego. Konstelacja przedstawia żyrafę z głową usytuowaną blisko północnego bieguna niebieskiego. Szyja zwierzęcia rozciąga się w kierunku gwiazdozbiór Małej Niedźwiedzicy i Smoka, mijając po drodze północny biegun niebieski.
Kosmiczny Teleskop Hubble’a, został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co jest jednym najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
