Mgławica refleksyjna IRAS 00044+6521 w obiektywie Teleskopu Hubble’a
Mgławica refleksyjna IRAS 00044+6521, sfotografowana przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, znajduje się około 600 lat świetlnych od Układu Słonecznego w gwiazdozbiorze Kasjopei.
Mgławica refleksyjna IRAS 00044+6521
Jak tłumaczą badacze z NASA, na obrazie z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a widoczna jest mgławica refleksyjna znana jako IRAS 00044+6521. Znajduje się ona około 2700 lat świetlnych od Układu Słonecznego, w gwiazdozbiorze Kasjopei.

Czym są mgławice refleksyjne
Mgławica refleksyjna to rodzaj mgławicy, w której obłoki pyłu odbijają i rozpraszają światło pobliskiej gwiazdy lub gwiazd. Promieniowanie tych gwiazd nie jest wystarczająco silne, aby zjonizować gaz znajdujący się w mgławicy, jak ma to miejsce w przypadku mgławic emisyjnych. Jest jednak na tyle intensywne, aby światło zostało odpowiednio rozproszone i uwidoczniło obecny w mgławicy pył.
Widmo częstotliwości mgławic refleksyjnych jest podobne do widma gwiazd, których światło rozpraszają. Wśród mikroskopijnych cząsteczek odpowiedzialnych za to zjawisko znajdują się związki węgla, między innymi diamentowy kurz, a także związki innych pierwiastków, szczególnie żelaza i niklu. Związki żelaza i niklu często układają się zgodnie z galaktycznym polem magnetycznym, powodując niewielką polaryzację rozpraszanego światła.
Rozróżnienie między mgławicami emisyjnymi a refleksyjnymi zostało dokonane przez Edwina Hubble’a w 1922 roku. Mgławice refleksyjne są miejscami, w których powstają gwiazdy.
Dom mgławicy – gwiazdozbiór Kasjopei
Kasjopeja (łac. Cassiopeia), inaczej zwana również Kasjopeą, to 25. co do wielkości gwiazdozbiór nieba północnego. Był on znany już w starożytności. Jest położony w obszarze naszej galaktyki – Drogi Mlecznej. Konstelacja została nazwana na cześć legendarnej Kasjopei, która była piękną, lecz zarozumiałą królową Etiopii, żoną króla Cefeusza i matką Andromedy. W Polsce gwiazdozbiór jest widoczny przez cały rok. Liczba gwiazd dostrzegalnych w nim gołym okiem wynosi około 90. Najjaśniejszą gwiazdą konstelacji jest Szedar – gwiazda olbrzym ciągu głównego.
Jak działa Kosmiczny Teleskop Hubble’a?
Kosmiczny Teleskop Hubble’a został wystrzelony na niską orbitę okołoziemską w 1990 roku i od tej pory pomaga naukowcom lepiej poznawać Wszechświat. Nie był on pierwszym teleskopem kosmicznym, ale jest jednym z największych i najbardziej wszechstronnych, przez co stanowi jedno z najważniejszych narzędzi badawczych w historii ludzkości. Teleskop Hubble’a został nazwany na cześć astronoma Edwina Hubble’a. Space Telescope Science Institute (STScI) wybiera cele Hubble’a i przetwarza uzyskane dane, podczas gdy Goddard Space Flight Center (GSFC) kontroluje sam statek kosmiczny.
Emil Gołoś
